Photo Exhibition BIEŁARUS ZAMIEŽNY
London 2010
Sasha Belavokaya | Саша Белавокая
Alena Aharelysheva | Алена Агарэлышава
Francis Skaryna Belarusian Library and Museum | Бібліятэка і музэй імя Францішка Скарыны
As time passes and generations change there remain few reminders of the rich history of a nation. One of those reminders is a traditional national dress.
The national costume is often dubbed a chronicle of a nation charting centuries of its history. For people leaving the country of birth, their traditional clothes represent one of the most important things they take with them. Displaying traditional garments is usually confined to special events and celebrations.
As times and circumstances change, the tradition of national dress remains alive. This unique photo exhibition, BIEŁARUS ZAMIEŽNY (A Foreign Belarusian), explores the ways in which émigrés, past and present ones, identified themselves with their national dress.
Many associations have attempted to create a microcosm of their homeland, in order to satisfy the need for native reminders while parted from their country. In modern times, it has become increasingly common among émigrés to foster a sense of national identity.
This exhibition attempts to look at the Belarusian émigré community through the prism of a national dress.
The exhibition opens on 13 February 2010, 3 pm, at the Belarusian Religious and Cultural Centre in London (39 Holden Road, N12 8HS).
Фотавыстава “Беларус замежны”
Лёндан, 2010
Sasha Belavokaya | Саша Белавокая
Alena Aharelysheva | Алена Агарэлышава
Francis Skaryna Belarusian Library and Museum | Бібліятэка і музэй імя Францішка Скарыны
Праходзяць часы, ідуць пакаленьні, час адыходзіць у нябыт.
Застаюцца толькі рэчы – маўклівыя сьведкі мінулых часоў.
Адной з такіх рэчаў зьяўляецца народны касьцюм. Традыцыйнае адзеньне складаецца з элемэнтаў, якія маюць асаблівы культурны сэнс і зьвязаныя з пэўнымі падзеямі і каштоўнасьцямі нацыі. Менавіта таму нацыянальны касьцюм захоўваецца непаўторным на працягу стагодзьдзяў і часам завецца летапісам народу.
Нездарма людзі, якія пакідалі Бацькаўшчыну, як адну з найкаштоўнейшых рэчаў, бралі з сабою нацыянальную вопратку.
Фотавыстава “Беларус Замежны” - гэта спроба зьяднаць сучасных і былых эмігрантаў праз народнае адзеньне. Розьняцца лёсы, абставіны і час, але касьцюм застаецца нязьменным.
Чаму ж такімі важнымі былі і ёсьць фотаздымкі ў нацыянальнай вопратцы?
Чалавек нідзе так востра не адчувае сваю нацыянальную прыналежнасьць, як на чужыне. Разнастайныя эмігранцкія згуртаваньні можна разглядаць як спробу людзей стварыць свой маленькі Сусьвет, сваю далёкую родную краіну. Вельмі важна адчуваць сябе СВАІМ, сярод СВАІХ людзей.
Нягледзячы на тое, што і гэтыя людзі, і гэтыя рэчы даўно пакінулі Бацькаўшчыну, яны – БЕЛАРУСЫ і душа ў іх БЕЛАРУСКАЯ.
Запрашаем на выставу!
Фотавыстава “Беларус замежны” адкрыецца 13 лютага а 15-й гадзіне ў Беларускім рэлігійна-культурным цэнтры (39 Holden Road, London, N12 8HS).
Новая кніга Арнольда Макміліна (папраўлена 03.03.10)
У выдавецтве Maney Publishing у Лідс выйшла кніга Арнольда Макміліна Writing In A Cold Climate: Belarusian Literature From The 1970s To The Present Day (Пісаць у халодным клімаце: Беларуская літаратура ад 1970-х да сёньняшняга дня). Аўтар – найбольш значны англамоўны літаратуразнаўца, які дасьледуе беларускую літаратуру.
Кніга налічвае больш за 1100 старонак і ахоплівае паэзію (якая, паводле аўтара, працягвае дамінаваць беларускую літаратуру як і стагодзьдзе перад тым), прозу і драматургію. 170-ці аўтарам прысьвечаныя асобныя артыкулы, а Рыгору Барадуліну, Адаму Глобусу, Анатолю Сысу, Уладзіміру Пякляеву, Уладзімеру Арлову і Алесю Разанаву – даўжэйшыя разьдзелы. Таварыствы Тутйшыя і Бум-бам-літ вылучаныя ў асобныя разьдзелы, гэтак жа як і аўтары з Полацку, Гародні й Гомеля (разьдзел “Літаратура па-за мэтраполіяй”).
Кнігу можна замовіць праз Амазон, ейны поўны кошт – £75. Прэзэнтацыя кнігі адбудзецца 26 25 лютага а 17.30 у Masaryk Room, floor 4, SSEES, 16 Taviton St, London WC1H 0BW.
Папраўлена 3 лютага 2010.
Адбыўся зьезд Англа-беларускага таварыства
У суботу 30 студзеня ў Лёндане адбыўся штогадовы зьезд Англа-беларускага таварыства. Была абраная рада арганізацыі. Склад рады застаўся амаль той самы, што й год таму. Таксама былі абмеркаваныя заплянаваныя на гэты год падзеі, сярод якіх Дзень матчынай мовы (27 лютага), канцэрт Браэна Бэнэта, былога брытанскага амбасадара ў Беларусі (24 красавіка), сьвяткаваньне 600-х угодкаў Грунвальдскай бітвы і лекцыя пра блогінг у Беларусі. Прадметам гарачай дыскусіі стала прапанова прызначэньня прэзідэнта таварыства – ганаровай пасады, якую ў мінулым традыцыйна займалі добра вядомыя і ўплывовыя асобы. Канчатковага рашэньня не было прынята і пытаньне было вернута радзе для далейшага абмеркаваньня. Таксама гучалі прапановы зьмяніць назву арганізацыі для таго, каб яна адлюстроўвала свой дэ-факта брытанскі, а не толькі ангельскі, характар.
Vera Rich: The most significant event in my life
Гэты тэкст быў напісаны Верай Рыч у 2004 г. для беларускай службы Радыё Свабода. Наколькі вядома аўтару сайта, арыгінал ня быў раней апублікаваны.
You ask me about the most significant event in my life. The single most significant event happened in October 1953, when I was 17 years old. At that time, I regularly attended the local Catholic church – Christ the King in north London-which was run by Benedictines. At that time, the language of Roman – rite services was still Latin; but one of the monks was very keen that the young people of the parish should understand that ‘Catholic’ did not necessarily mean ‘Latin’. So he organised various events to teach us about other rites. He invited various priests to celebrate liturgy according to their own rites – I remember there was a Syrian, and a priest from the Malankara rite of India. Then, one day, he took a group of us to the Belarusian Catholic Mission, which is also in north London – about 6 km away. I remember being a little disappointed when our priest told us that, although the liturgy was the Byzantine rite, it would be in Old Slavonic, not Greek, because I had learned some Greek at school. However, I thought, whatever language it is in, it will be interesting.
And, indeed, the other young people found it ‘interesting’. But for me, it was the beginning of a new life. When I walked into that beautiful little church I suddenly had a strange feeling that for the first time in my life, I was where I ought to be. I could not get the feeling out of my head, and a few weeks later, I went back again… and again…
Беларуская праваслаўная супольнасьць у Лёндане
Беларуская праваслаўная супольнасьць сьв. Еўфрасіньні Полацкай (Канстантынопальскі Патрыярхат) праводзіць набажэнствы ў памяшканьні Holy Innocents’ Church (Paddenswick Road, London W6 0UB, станцыя мэтро Ravenscourt Park – District Line).
Тэлефон для кантактаў – (0) 20 76099982 (сп-ня Алена Сенька).
Папраўка (13.10.2010): пра час набажэнстваў зьвяртацца да сп-ні Сенькі.
Baltic and Slavonic Libraries in Britain: Their Place in Developing Group Identity and the Life of Emigre Communities
Ihar Ivanoǔ. Baltic and Slavonic Libraries in Britain: Their Place in Developing Group Identity and the Life of Emigre Communities [book; дармовая вэрсія ў PDF]
Прадметам дасьледваньня сталі бібліятэкі, створаныя групамі імігрантаў з балтыйскіх і славянскіх краінаў, якія імігравалі ў Вялікабрытанію пасьля Другой сусьветнай вайны. Дасьледваньне ахапіла дванаццаць бібліятэкаў у Вялікабрытаніі, створаных шасьцю этнічнымі групамі: беларусамі, латышамі, палякамі, украінцамі, харватамі й эстонцамі. Аналізуюцца заканамернасьці ў стварэньні бібліятэкаў, іх цяперашні стан і ўплыў на іх дзейнасьць дэмакратычных пераўтварэньняў у цэнтральна- і ўсходне-эўрапейскіх краінах. Разглядаецца роля бібліятэкаў у жыцьці імігранцкіх групаў, у стварэньні й разьвіцьці нацыянальнай ідэнтычнасьці.
Робіцца выснова, што з аднаго боку бібліятэкі адлюстроўваюць характар імігранцкіх супольнасьцяў, бо яны былі створаныя і падтрымліваліся людзьмі з падобным досьведам і сьветапоглядам. З другога боку, бібліятэкі маюць пэўную ролю ва ўмацаваньні й разьвіцьці ідэнтычнасьці імігранцкіх супольнасьцяў шляхам дапамогі ў камунікацыі на роднай мове, падтрымкі й пашырэньня каштоўнасьцяў, зразумелых і важных для гэтых групаў, і ўдзелу ў арганізацыйных структурах супольнасьці.
З распадам Савецкага Саюзу сітуацыя канфлікту, якая заахвочвала пасьляваенных імігрантаў да еднасьці і стварэньня актыўных групаў, збольшага зьнікла. Таму будучыня балтыйскіх і славянскіх бібліятэкаў у Вялікабрытаніі будзе залежыць ад іх здольнасьці адаптавацца да новага кантэксту.
Беларускае каляднае набажэнства ў Лёндане
Здымкі і відэа на блогу Алеся Чайчыца – http://czalex.livejournal.com/819659.html
Funeral Arrangements for Vera Rich (updated 02.01.2010)
The Funeral Service is to take place on Monday, 4 January 2010, to commence at 2.30pm, at the Holy Family in Exile Ukrainian Catholic Church (Duke Street, Mayfair, London W1K 5BQ).
Following the funeral service in the Ukrainian Catholic Cathedral on Monday next there will be a Celebration of Vera’s life and work at the Ukrainian Club, 154 Holland Park Avenue, London W11. Instructions on how to reach the Club from the Cathedral are given on the Order of Service sheet that will be distributed before the beginning of the service on Monday.
The Committal Service will take place on Tuesday, 5 January 2010, at 10.00am at St. Marylebone Crematorium (East End Road, Finchley, London, N2).
Flowers appropriate for Vera are acceptable, but donations are preferred and will be distributed to Vera’s designated charities or to assist cultural and educational projects on which she worked.
Enquiries in relation to the funeral of Faith Elizabeth Rich (known as Vera) should be directed to:
J.H. Kenyon, Funeral Directors
6, Woodhouse Road
North Finchley
London N12 ORG
Telephone number: +44 (0)208 445651
Issued by Jane Taylor (cousin) and Dr Alan Flowers (friend)
Памерла Вера Рыч
Сёньня стала вядома, што Вера Рыч – журналістка, паэт, перакладчыца і сябра многіх брытанскіх беларусаў, – адыйшла да вечнасьці. Вера памерла ў сваім ложку, магчыма, яшчэ ў нядзелю. Пра гэта нам паведаміў Сяргей Стасевіч, грэка-каталіцкі сьвятар у Лёндане. Вечная памяць.
Памерла славутая ангельская перакладчыца Вера Рыч (Радыё Свабода)
