belarusians.co.uk | Беларусы ў Вялікабрытаніі

Paintings by Helena-Alexandra Reut.
20-26 February, King’s Art Centre, Cambridge.

“Where are you from?”
“From Belarus”
“Where’s that? What’s that? How do you spell it?”

This is a conversation which is heard often by people from Belarus, the country where I was born. These questions led me to think – “but seriously, what is Belarus?”

It’s a country of indescribable beauty. Not a radiant beauty, it doesn’t blind you – it’s a weightless beauty, like a wisp of smoke, light as a cloud, transparent and spectre-like. Our fairytales and legends embody this beauty. Belarus is called the blue-eyed country, because there are so many lakes, from the great lakes you can see from outer space to the tiny lakes hidden in the forest, so deep that people call them bottomless, full of life and mystery. The forests are still inhabited by strange and magical creatures. The entire atmosphere engulfs and captivates. There is not a living soul who could forget or remain indifferent to this country if they went there.

This exhibition presents a series of paintings where I try to convey the atmosphere of this country: this feeling of attraction enveloped in a cloud of mist.

All members and friends of the Anglo-Belarusian Society are warmly invited to the opening on 19 February. RSVP on helena@reut-studio.eu. Any queries can be made to the same email address or by phoning Simon Lewis on 07412049012.

The artist’s website is at http://reut-studio.eu. The King’s Art Centre can be found on ‘A’ staircase in the left hand corner of the Front Court of King’s College.

11 сьнежня адбудзецца прэзэнтацыя кнігі “Сонца тваё не закоціцца і месяц твой не схаваецца” – зборніка артыкулаў у гонар 80-годзьдзя з дня нараджэньня і 50-годзьбдзя сьвятарства а. Аляксандра Надсана. Вечарына пройдзе ў Беларускім доме на 52 Penn Road (N7 9RE) у Лёндане. Пачатак а 14-й гадз. Арганізатар – Згуртаваньне беларусаў у Вялікай Брытаніі.

Сьвяткаваньне Слуцкага паўстаньня ў Лёндане 27 лістапада пачнецца адкрыцьцём адноўленага помніка Лявону Рыдлеўскаму (1903-1953), вэтэрану збройнага чыну, сябру Рады БНР, сакратару Прэзыдыюму Рады БНР у выгнаньні, вэтэрану францускага войска й Супраціву 1939-1945, заснавальніку беларускіх арганізацыяў у паваеннай Францыі. Помнік адкрые старшыня Рады БНР Івонка Сурвілла.

Збор а 12-й гадзіне пры галоўнай браме могілак Хампстэд (Hampstead Cemetry, Fortune Green Road, London NW6).

Сьвяткаваньні працягнуцца ў Беларускім доме (52 Penn Road, London N7 9RE) урачыстым пасяджэньнем а 14-й гадзіне.

Арцём Багданаў, Польскае радыё для замежжа, Беларуская служба, 24 красавіка 2010 г.
Апублікавана на kamunikat.org

Айцец Аляксандар Надсан – найбольш аўтарытэтны й паважаны сьвятар сярод беларусаў-каталікоў у замежжы. Ад 1946 году жыве ў Лёндане, быў адным з тых, хто ў 1948 годзе ўдзельнічаў у набыцьці славутага Беларускага дому. Ад 1971 году – нязьменны дырэктар Бібліятэкі імя Францішка Скарыны ў Лёндане. Цяперашні візыт айца Надсана ў Менск складае ўсяго некалькі дзён, ахвотных сустрэцца – шмат, спатканьняў – процьма. Учора ўвечары айцец Надсан правёў сустрэчу ў Клюбе каталіцкай інтэлігенцыі імя Кірылы Тураўскага ў Менску. Пасьля сустрэчы ён ласкава адказаў на некалькі пытаньняў Беларускай службы Польскага радыё.

Айцец Аляксандар, літаральна 17 красавіка адбылося адкрыцьцё абноўленага Беларускага дому ў Лёндане. Што гэтаму папярэднічала?

Аляксандар Надсан: Гэты дом быў набыты ў 1948 годзе. Гэта першы грамадзкі беларускі дом за мяжою – ня толькі ў Англіі, але наогул за мяжою. Ні ў Амэрыцы, нідзе не было грамадзкага дому. Вось шкода, што праўнучка Вінцэнта Жук-Грышкевіча (першы старшыня Зьвязу беларусаў Вялікай Брытані — аўт.) пайшла… Гэта ён настояў, бо быў разумны чалавек. Гэты дом стаўся сапраўды цэнтрам грамадзкага жыцьця. Вялікая справа была! Туды ж прыязджалі ўсе нашыя беларусы, жылі – пакуль знайшлі працу, памешканьне… Там таксама ўсе нашыя мерапрыемствы беларускія адбываліся. Дом ужо ня быў новы, як мы купілі. Прайшло столькі гадоў – ужо трэба было рабіць рамонт, такі фундамэнтальны. Грошы крышку ў арганізацыі ёсьць – зрабілі добры рамонт, канфэнэнцыйную залю пабольшалі, папрыгожылі, навялі парадак. Цяпер сапраўды грамадзкі дом можа выконваць свае функцыі – гэта вельмі важна. Аднаўленьне й адкрыцьцё ўсяго гэтага – была добрая нагода сустрэцца. Мы чакалі больш людзей, зь іншых краінаў, але ж ведаеце – што гэты ісляндзкі вулькан нарабіў… (сьмяецца) Так што многія не маглі прыехаць. Пару людзям удалося — яны з Амэрыкі прыехалі на дзень перад гэтым, дык пасьля не маглі выехаць!.. (сьмяецца) А іншыя, якія адклалі на апошнюю хвіліну, не змаглі прыехаць. Але ўрачыстасьць прайшла вельмі прыгожа. Read more…

12 красавіка 2010 года ў Лондане на 92-м годзе жыцця памёр беларускі святар Кастусь Маскалік.

У выдавецтве Maney Publishing у Лідс выйшла кніга Арнольда Макміліна Writing In A Cold Climate: Belarusian Literature From The 1970s To The Present Day (Пісаць у халодным клімаце: Беларуская літаратура ад 1970-х да сёньняшняга дня). Аўтар – найбольш значны англамоўны літаратуразнаўца, які дасьледуе беларускую літаратуру.

Кніга налічвае больш за 1100 старонак і ахоплівае паэзію (якая, паводле аўтара, працягвае дамінаваць беларускую літаратуру як і стагодзьдзе перад тым), прозу і драматургію. 170-ці аўтарам прысьвечаныя асобныя артыкулы, а Рыгору Барадуліну, Адаму Глобусу, Анатолю Сысу, Уладзіміру Пякляеву, Уладзімеру Арлову і Алесю Разанаву – даўжэйшыя разьдзелы. Таварыствы Тутэйшыя і Бум-бам-літ вылучаныя ў асобныя разьдзелы, гэтак жа як і аўтары з Полацку, Гародні й Гомеля (разьдзел “Літаратура па-за мэтраполіяй”).

Кнігу можна замовіць праз Амазон, ейны поўны кошт – £75. Прэзэнтацыя кнігі адбудзецца 26 25 лютага а 17.30 у Masaryk Room, floor 4, SSEES, 16 Taviton St, London WC1H 0BW.

Папраўлена 3 лютага 2010.

This text was written in 2004 for the Belarusian Service of the Radio Liberty in Prague. As far as the editor is aware, the original text has not been published previously. Belarusian translation

You ask me about the most significant event in my life. The single most significant event happened in October 1953, when I was 17 years old. At that time, I regularly attended the local Catholic church – Christ the King  in north London-which was run by Benedictines.  At that time, the language of Roman – rite services was still Latin; but one of the monks was very keen that the young people of the parish should understand that ‘Catholic’ did not necessarily mean ‘Latin’. So he organised various events to teach us about other rites. He invited various priests to celebrate liturgy according to their own rites – I remember there was a Syrian, and a priest from the Malankara rite of India. Then, one day, he took a group of us to the Belarusian Catholic Mission, which is also in north London – about 6 km away. I remember being a little disappointed when our priest told us that, although the liturgy was the Byzantine rite, it would be in Old Slavonic, not Greek, because I had learned  some Greek at school. However, I thought, whatever language it is in, it will be interesting.

And, indeed, the other young people found it ‘interesting’. But for me, it was the beginning of a new life. When I walked into that beautiful little church I suddenly had a strange feeling that for the first time in my life, I was where I ought to be. I could not get the feeling out of my head, and a few weeks later, I went back again… and again…

Read more…

The Funeral Service is to take place on Monday, 4 January 2010, to commence at 2.30pm, at the Holy Family in Exile Ukrainian Catholic Church (Duke Street, Mayfair, London W1K 5BQ).

Following the funeral service in the Ukrainian Catholic Cathedral on Monday next there will be a Celebration of Vera’s life and work at the Ukrainian Club, 154 Holland Park Avenue, London W11. Instructions on how to reach the Club from the Cathedral are given on the Order of Service sheet that will be distributed before the beginning of the service on Monday.

The Committal Service will take place on Tuesday, 5 January 2010, at 10.00am at St. Marylebone Crematorium (East End Road, Finchley, London, N2).

Flowers appropriate for Vera are acceptable, but donations are preferred and will be distributed to Vera’s designated charities or to assist cultural and educational projects on which she worked.

Enquiries in relation to the funeral of Faith Elizabeth Rich (known as Vera) should be directed to:
J.H. Kenyon, Funeral Directors
6, Woodhouse Road
North Finchley
London N12 ORG
Telephone number: +44 (0)208 445651

Issued by Jane Taylor (cousin) and Dr Alan Flowers (friend)

Сёньня стала вядома, што Вера Рыч – журналістка, паэт, перакладчыца і сябра многіх брытанскіх беларусаў, – адыйшла да вечнасьці. Вера памерла ў сваім ложку, магчыма, яшчэ ў нядзелю. Пра гэта нам паведаміў Сяргей Стасевіч, грэка-каталіцкі сьвятар у Лёндане. Вечная памяць.

Больш здымкаў

Памерла славутая ангельская перакладчыца Вера Рыч (Радыё Свабода)

Цікавыя нататкі беларуса, які нядаўна перабраўся з Вашынгтона ў Лёндан. Узята з http://yarik.livejournal.com/161092.html

Нядаўна пераехаў працаваць з Вашынгтона ў Лондан. Пакуль не забыўся, трэба апісаць уражаньні ад першых двух тыдняў жыцця, бо потым да ўсяго прызвычаюся.

Disclaimer: ўсё напісанае вышэй – гэта толькі мае асабістыя абагульненьні, якія не прэтэндуць на аб’ектыўнасць ,)

Першае ўражаньне – ў Лондане адчуваеш сябе значна болей у “сваёй талерцы”, чым у Вашынгтоне. Хаця беларусы і адрозніваюцца ад ангельцаў, усё адно мы ўсе еўрапейцы і шмат чаго агульнага. Плюс тут хапае палякаў, літоўцаў і іншых усходнееўрапейцаў, што таксама ў нейкім сэнсе прыемна.

Read more…